* 

już

jutro

wyruszę

żegnając się

bez żalu i łez

wśród mgieł i zamieci

kiedyś znajdę drogę swą

i dojdę tam, gdzie jest mój świat

gdy nadejdzie czas wiosennych burz

dojrzysz pierwszych pąków biel i róż 

uste twe znowu szukać będą

słodkich kropli deszczu, łez

póki mojry nić twą przędą 

i aż miłość znajdzie kres